به شهر عشق نمی رم بی تو هرگز
نشم عاشق نمی رم بی تو هرگز
غروب بی کسی ها مونسم شد
ببین بی تو چه پیرم ، بی تو هر گز
نیای روزی که رو لب باشه آهی
نه عشق باشه نه از من یه نگاهی
نیای روزی ببینی از غم تو
نمونده بر سرم موی سیاهی ، موی سیاهی
میدونم که تو عاشق پرستی
به رو من چرا درها رو بستی
نمیگیری سراغی از دل من
چرا کوه امیدم رو شکستی
نه یه لبخند ، نه حرفی تازه دارم
تو رفتی ، جز خدا چیز

دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه
دوباره این دل دیوونه واست دلتنگه
وقت از تو خوندنه ستاره ء ترانه هام
اسم تو برای من قشنگترین آهنگه
بی تو یک پرنده اسیر بی پروازم
با تو اما میرسم به قله آوازم
اگه تا آخر این ترانه با من باشی
واسه تو سقفی از آهنگ و صدا میسازم
با یک چشمک دوباره منو زنده کن ستاره
نذار از نفس بیفتم تویی تنها راه چاره
آی ستاره آی ستاره بی تو شب نوری نداره
این ترانه تا همیشه تو رو یاد من میاره
تویی که عشقمو از نگاه من میخونی
تویی که تو تپش ترانه هام مهمونی
تویی که هم نفس همیشه آوازی
تویی که آخر قصه ء منو میدونی
اگه کوچه صدام یک کوچه باریکه
اگه خونم بی چراغه چشم تو تاریکه
میدونم آخر قصه میرسی به داد من لحظه یکی شدن تو آینه ها نزدیکه
ی ندارم
نیاد روزی ببینم بی قرارم
به راهی پر ز غم عزم دیارم

/ 0 نظر / 4 بازدید